Omdat er veel Nederlandse Spelers in het buitenland spelen, zie ik trends en ontdek ik verhalen in het internationale vrouwenvoetbal. Elke week een ‘deep dive’ van mij over het internationale vrouwenvoetbal.
Nu nog gratis. Vanaf Augustus komt er een premium abonnement met exclusieve VideoPodcast, pagina’s en artikelen
Deze week is London City Loinesses aan de beurt. De club investeert enorm in het vrouwenvoetbal, waardoor het in eerste instantie veel lof kreeg. Deze week veranderde publieke opinie rondom de club. De investeringen veroorzaken wildgroei. Het wordt een ongezonde situatie waar drama op de loer ligt.
Recente toptransfers onderstrepen zorgen.
London City Lionesses heeft dusdanig veel sterspelers in de selectie, dat het onmogelijk is om ze allemaal mee te nemen in een wedstrijdselectie en op te stellen. Inmiddels bezit de club 34 spelers! De club tekende afgelopen week FC Barcelona sterren zoals Alexia Putellas en Mapi Leon en Olympique Lyon ster Kadidiatou Diani, maar ook Arsenal mismatch Rosa Kafaji. Het onderstreept een wildgroei van de club die twee jaar geleden nog onderaan in de toenmalige Championship bungelde. Maar waarom is dit problematisch?
Multiclub-eigenaar Michele Kang is niet lang betrokken bij vrouwenvoetbal
Michele Kang is de eigenaar van London City Lionessses. Ze heeft haar miljoenen verdiend in Silicon Valley en raakte in 2019 op het WK gefascineerd door het vrouwenvoetbal. Ze stapte in als investeerder en werd al snel grootaandeelhouder van NWSL-club Washington Spirit, Olympique Lyon en later London City Lionesses. Ze zegt dat het haar missie is om alle meisjes en vrouwen te kunnen laten dromen van een carrière als voetballer. De intentie klinkt ideaal, maar haar grote investeringen komen op een plek haar feminisme ook onlosmakelijk verbonden is met sportieve integriteit. Aan dat laatste begint het te ontbreken.
Ze kaapt sterren weg bij de concurrent.
De rijke Amerikaan haalt grote spelers van clubs die concurreren met haar eerste club Olympique Lyon. De recordhouder van Champions League titels, weet in dit decennium niet genoeg indruk te maken in Europa, dankzij de opkomst van FC Barcelona. Zij wonnen vier maal de prijs in zes jaar tijd. Michele Kang zoekt natuurlijk naar de beste spelers voor haar teams, maar het is geen toeval dat ze uit de vijver van de concurrent vist. De komst van oud-spelers van FC Barcelona zoals Alexia Putellas en Mapi Leon kunnen gezien worden als overstappen naar de concurrent. FC Barcelona won twee keer van Olympique Lyon in de Champions League finale.
Ook trekt ze veel spelers aan van PSG, de enige club die in de Franse competitie partij moet bieden aan Olympique Lyon. Het aantal oud-spelers van Paris Saint-Germain die vertrekken naar Olympique Lyon is buitensporig. PSG-sterren zoals Kadidiatou Diani, Marie-Aintoinette Katoto, Korbin Schreuder en Tabitha Chawinga zijn allemaal van PSG vertrokken naar Lyon. Ook betaalde ze een groot bedrag voor aanvoerder Grace Geyoro in de transferzomer van 2025.
Coaches worden óók bij concurrenten weggehaald.
Ook haalde ze coach Jocelyn Précheur bij PSG weg, na een seizoen waar PSG een hele spannende halve finale speelde tegen Olympique Lyon. Hij werd aangesteld om London City Lionesses te laten promoveren uit de WSL2. Ook wist ze FC Barcelona coach Jonathan Gerladéz, die haar club Olympique Lyon van de Champions League titel weerhield in seizoen 23/24, te verleiden voor een overstap naar Washington Spirit. Daar draaide de succesvolle coach nog geen jaar mee en werd aangesteld bij Olympique Lyon. Zo kleedt Michele Kang haar concurrenten uit.
Intern hevelt ze ook veel spelers over naar haar clubs. Het is geen toeval dat Daniëlle van de Donk al in juni ’25 werd getekend bij London City Lionesses na haar aflopende contract bij Olympique Lyon. Ook Kadidiatou Diani vertrekt, met niet openbare transfersom, naar de club van dezelfde eigenaar. Het geeft reden om achter de oren te krabben. Hoe eerlijk is deze voordeelpositie die Michele Kang? Zijn daar geen regels voor vanuit de bonden?
Gretigheid kan Michele Kang duur te komen staan.
Het simpele antwoord is; ja. De gretigheid van Michele Kang haar duur kunnen komen te staan. Tom Garry van The Guardian schreef een artikel over de regels waar London City Lionesses aan moet voldoen volgens de Engelse competitieregels. In de WSL mag het salaris van een speler maximaal 80% zijn van de inkomsten die de club genereert. London City Lionesses heeft weinig inkomsten doordat ze weinig fans hebben.
Grote investering is mogelijk.
Bovenop de clubinkomsten mag een club meer dan 4 miljoen investeren, zodat het vrouwenvoetbal kan blijven groeien en het aantrekkelijk is voor investeerders om in te stappen. Deze regel geldt sinds het afgelopen seizoen van 25/26. Met het dure sterrenensemble van Michele Kang, zou ze mogelijk al aan haar limiet zitten. Maar omdat deze regel nieuw is, hebben clubs een bufferjaar gekregen om aan de regels te wennen. Clubs werden nog niet streng aan de regels gehouden voor seizoen 25/26. Zo krijgen ze de tijd om te investeren en een publiek op te bouwen. Daardoor is er nu nog spelingsruimte voor Kang.
Één punt reductie per ton te veel besteed.
Maar de spelingsruimte is niet voor lang. Want de nieuwe regels zouden in seizoen 26/27 van toepassing zijn. Als clubs te veel geld uitgeven volgens het model, zitten ze in een financieel ongezond model. Als dat blijkt kan het leiden tot puntenreductie in de Women’s Super League. Één punt per ton wat te veel wordt uitgegeven. Maar dit zou pas gelden vanaf seizoen 27/28. Dit is omdat de inkomstencijfers van het voorbijgaande voetbalseizoen pas na een heel seizoen kan worden beoordeeld. De boekhouding moet voor aanvang van het nieuwe seizoen (september 2027) worden ingeleverd. Daarmee kan London City Lionesses ongestraft de regels overtreden in het komende seizoen. Toch is er een muur waar de club tegenaan zal lopen mochten ze succesvol zijn in de WSL.
Champions League andere belemmering.
Nadine Kessler, de baas van de UEFA, heeft in een recent interview duidelijk aangegeven dat er ook in het vrouwenvoetbal geen clubs van dezelfde eigenaar kunnen uitkomen in de Champions League. Als London City Lionesses in de top 3 eindigt van de Women’s Super League, dan kunnen ze in het seizoen erna niet deelnemen aan de Champions League, mocht Michele Kang nog steeds eigenaar zijn van Olympique Lyon én London City Lionesses. Één van de clubs zou dan moeten uitkomen in de tweede competitie van Europa, de nieuwe UEFA Women’s Cup. Zelfs als ze daar een prijs winnen is het niet ideaal, want de winnaar stroomt automatisch door naar de Leaguefase van de Champions League volgend seizoen. Dat kan niet als Olympique Lyon zo dominant bijft in Frankrijk. Zo levert spelen voor een club van multiclub-eigenaar Michele Kang, allemaal scenario’s op waar prijzen winnen lastiger is, dan bij andere clubs.
34 spelers bij London City Lionesses!
Met Alexia Putellas, Mapi Leon, Diani, Cascarino, Fernandez en Van de Donk zijn er allemaal spelers in huis gehaald die de Champions League hebben gewonnen en op dat hoge niveau actief kunnen zijn. Het is geen gekke gedachte dat London City Lionesses wel aanzet om op het hoofdtoneel van Europa te acteren. Maar dan moet er in de wildgroei geknipt worden. London City bezit nu 34 spelers.
Hoe gaat een coach al deze spelers tevreden houden? Getalenteerde spelers, die ruiken aan het leven als international, zoals Freya Godfrey, Isa Kardinaal, Maria Péréz en Isobel Goodwin krijgen nu grote concurrentie van wereldspelers. Waar blijft hun ontwikkeling als ze niet in de basis starten? Ook ervaren internationals zoals Nikita Parris (ENG), Alana Kennedy (AUS), Saki Kumagai (JAP) en Elena Linari (ITA) zullen niet allemaal kunnen leven met deze absorbitante ontwikkelingen van de club richting een WK. Kan coach Ede Maestre ook dit in goede banen leiden of ontstaat er intern tumult?
Hoe lang houdt Michele Kang dit vol?
Michele Kang’s investeringen zullen vroeg of laat aan banden moeten worden gelegd. Haar idee van investeren in vrouwenvoetbal zullen vanuit een goede intentie komen, want ze draait er keihard verlies op en daar houdt geen enkele ondernemer van. Daarnaast ziet het er ook niet naar uit dat haar grote investeringen snel worden terugverdiend. Bijna alle clubs in de WSL, die al jaren aan het opbouwen zijn, draaien verlies.
Wat doet ze als het lastig wordt en de UEFA of de WSL-regels houden de ontwikkeling van haar clubs in bedwang? Houdt ze er dan aan vast of wordt het verkocht aan de volgende miljonair? Het vrouwenvoetbal schiet moet niet prooi vallen aan de grillen van grote investeerders die geen affiniteit hebben met het vrouwenvoetbal. De wereld van het vrouwenvoetbal is eentje waar ontwikkeling van de sport voorop moet staan. Als Michele Kang een gezonde club moet verkopen, is het onverstandig om zoveel dure voetbalsterren in te lijven. Want waar zijn de inkomsten voor een koper, om London City Lionesses interessant te maken? Die zijn nog heel ver weg.
Voetballers niet direct de dupe.
Het enige voordeel is dat spelers door haar veel meer financiële zekerheid hebben en dat kan niet gezegd worden van alle gevestigde mannenclubs zoals South Hampton, Dijon FC en FC Utrecht waar spelers worden wegbezuinigd. Dat heeft London City Liones Daniëlle van de Donk ook meegemaakt in haar beginjaren bij Willem II en Venlo. Hier krijgt ze laat in haar carrière in ieder geval financiële zekerheid voor een leven als gepensioneerd voetballer.
Geef een reactie