De selectieopties bij de Oranje Internationals worden breder en breder. Van de spelers die ooit bij de Oranje selectie hebben gezeten worden er steeds meer succesvol. Naast de eredivisie spelen 35 spelers op een hoog niveau in Europa! Arjan Veurink heeft daarin veel opties om te proberen richting het WK in 2027. Daarom licht ik een aantal spelers uit die in het buitenland floreren, maar onder de vorige bondscoach niet de aandacht kregen die ze verdienen.

Hoe deed ze het bij Oranje?

Marisa Olislagers maakte op 29 november 2021 haar debuut voor de Oranje Leeuwinnen in een oefenwedstrijd tegen Japan. Sindsdien kwam ze tot 12 interlands, zonder te scoren. Haar meest actieve jaar was 2022, waarin ze negen keer in actie kwam, waaronder tijdens het EK in Engeland. Na een interlandpauze in 2023 keerde ze in 2024 terug in de selectie en speelde ze twee vriendschappelijke duels tegen Finland. Haar laatste optreden voor Oranje dateert van 4 juni 2024.

Jonker had in de periode met veel geblesseerde spelers weer een beroep gedaan op haar, maar leek haar te hebben afgestreept toen ze inviel tegen Finland tijdens de EK-kwalificatie. Naar aanleiding van de vele blessures, werd hem gevraagd door de NOS wat hij van de invallers vond. Hij zei dat hij geschrokken was van het niveau van sommige spelers; ‘die hebben nog een hoop bij te leren’. Of hij specifiek op Olislagers doelde is niet duidelijk, maar zij werd daarna niet meer opgeroepen.

Olislagers naar Brighton

Olislagers maakte een mooie overstap van FC Twente naar Brighton. De middenmoter van de Women’s Super League presteerde uitermate goed in de eerste wedstrijden van het seizoen met Olislagers als linksback of verdedigende middenvelder in de basis. Het was waarschijnlijk tot haar eigen verbazing dat Olislagers niet werd geselecteerd voor de vriendschappelijke wedstrijden tegen Indonesië en Denemarken!

Jonker gaat in tegen eigen norm.

Andries Jonker heeft vaak zijn mond vol gehad dat spelers in het buitenland moeten spelen, willen ze bij Oranje in aanmerking komen. Dit keer had hij vele Eredivisie talenten het moment gegund om in het oranje-shirt te debuteren. De selectie was ruim, maar er was geen ruimte voor de 25-jarige linksback. Daarin ging hij tegen zijn eigen norm in.

Jonkers selectiebeleid rondom die positie is onder de radar gebleven. Er was eigenlijk geen enkele natuurlijke linksback. Esmee Brugts speelde veel linksback bij FC Barcelona en dus ook bij Oranje. Dat leverde wel gemor op, omdat mensen haar graag zien dribbelen in de aanval. Maar over een back-up linksback ging het niet.
Dominique Janssen zagen we ook op die positie, maar daar wil zij eigenlijk niet spelen. Zij speelt bij Manchester United als verdedigende middenvelder en bij Oranje en haar oude club Wolfsburg meestal als centrale verdediger. Dan waren er ook nog Wilms en Casparij, maar zij speelden altijd rechtsback bij hun club.

Opvallend gebrek aan nieuwsgierigheid

Olislagers werd afgelopen seizoen uitgeroepen door speler van het jaar en speelde 17 wedstrijden voor Brighton in de basis. Een passaccuratie van 75% is niet fenomenaal, maar het is prima voor een speler die op het hoogste niveau acteert. Als een linksback dit doet in de beste competitie van de wereld, dan moet het op zijn minst nieuwsgierigheid wekken bij een bondscoach. Daarom denk ik dat Olislagers er bij Arjan Veurink weer bij kan zitten om te zien; waar staat zij nu en wat kan zij toevoegen bij Oranje?

Olislagers afhankelijk van Veurinks pad met Brugts

Dit zal veel afhangen hoe Veurink met Esmee Brugts haar positie om gaat. Blijft zij verdedigen of wordt ze toch een aanvaller onder hem? Want als dat laatste gebeurt, dan is waarschijnlijk Olislagers de beste linksback, die Nederland heeft, met wedstrijdritme op die positie. Zij maakt dan veel kans om terug te keren bij Oranje!