Jonker begon in de periode dat Lieke Martens dreigde met pensioen in 2022, Miedema haar kruisband afscheurde en Beerensteyn haar moeder plotseling verloor en het uitertste van zichzelf vroeg door met kersverse rouw op het veld te spelen. Katja Snoeijs was een vast gezicht in de selectie, maar wist nooit aan te haken bij Beerensteyn, Martens en Miedema.

Katja Snoeijs speelde een sterk seizoen bij Everton in Jonkers eerste jaar met Oranje. Ze kwam uit voor een middenmoter in de beste competitie ter wereld en speelde tegen EK-winnaars uit de Engelse topteams. Dat maakte haar een interessante speelster voor Jonker, zeker met het oog op de vele uitvallers in zijn selectie.

Gedurende die hele periode was Snoeijs basisspeelster bij Everton. Ondanks dat haar twee laatste seizoenen qua rendement tegenvielen, bleef ze constant in de basis staan. Dat maakte het voor Jonker eenvoudig om een fitte speelster met wedstrijdritme aan zijn selectie toe te voegen. Toch scoorde ze in die twee seizoenen slechts zeven doelpunten in 43 wedstrijden in de Women’s Super League.

Jonker nam het onlangs nog voor haar op: “Zij speelt in haar eentje in de spits met een verdedigend team achter zich. Daarom moet zij veel meer werk verrichten voor de goals die ze maakt.”

Oranje speelt vanuit een aanvallende filosofie, compleet anders dan Everton. Je zou verwachten dat Snoeijs daarin beter tot haar recht zou komen. Maar ondanks al haar invalbeurten en meerdere basisplaatsen onder Jonker, scoorde ze slechts drie doelpunten — tegen Indonesië, Vietnam en België.

Katja Snoeijs was altijd fit, werkte hard, deed wat er van haar gevraagd werd en had constant wedstrijdritme. Een fijne speelster om mee te werken, lijkt mij. Maar wat leverde het op? Ze was nooit écht bepalend onder Jonker. De 5-0 tegen België, de 14-0 tegen Indonesië en de 2-0 tegen Vietnam hebben weinig indruk achtergelaten.

Waar Andries keihard was voor Leuchter — die hij publiekelijk bij ESPN ‘kansloos’ noemde — en ook Fenna Kalma buiten de selectie liet als het bij Wolfsburg niet liep, ging hij heel anders om met Katja Snoeijs. Als zij een half jaar niet scoorde bij Everton, zoals het afgelopen jaar, werd ze desondanks zonder problemen weer opgeroepen voor de Nations League. Leuchter en Kalma moesten zich terecht bewijzen bij Jonker, maar Katja Snoeijs kreeg wél het vertrouwen.

Terwijl er genoeg andere prima spitsen van haar niveau rondlopen. Ashleigh Weerden, bijvoorbeeld — een linksbuiten/spits — poeierde er bij een degradatiekandidaat meer doelpunten in dan Snoeijs. Katja Snoeijs zal waarschijnlijk nooit meer zoveel vertrouwen krijgen bij Oranje als onder Jonker. Ze heeft dat vertrouwen als spits — in goals én assists — simpelweg niet terugbetaald.