Columniste Tess van der Linden schrijft over haar voetbalbeleving. Ze verwondert, bewondert en vraagt zich dingen af die zich afspelen in en rondom het vrouwenvoetbal wereldwijd.

Samen was de boodschap: we doen dit samen. Helaas werd die plank in februari al misgeslagen, toen naar buiten kwam dat het contract van Andries Jonker door de KNVB niet werd verlengd. Het werd onrustig en er ontstonden allerlei sferen. Je kunt er alles van vinden, maar in mijn ogen helpt het niet om de kaarsjes al uit te blazen terwijl het diner nog moet beginnen.

Tuurlijk hielp de loting ook niet mee; tijd om in het toernooi te groeien was er niet. Maar een team dat het momenteel soms alleen lukt om in de eerste helft het niveau van wereldklasse aan te tikken, heeft niets te zoeken in de kwartfinales van een eindtoernooi.

En dat verbaast toch, want individueel spelen ze bijna allemaal bij topclubs. Individueel… misschien is dat wel het juiste woord. Misschien was het dit jaar ook wel té individueel, en speelde eenieder door de onduidelijkheid op het veld vooral voor zichzelf — of vanwege andere uitdagingen die overwonnen moesten worden. Zo zie je maar dat er meer nodig is om een geoliede machine te laten draaien.

We zijn de aansluiting met de wereldtop verloren, en het is te hopen dat met de komst van Arjan Veurink de oranje loper weer uitgerold wordt. Zodat onze rebel Daniëlle van de Donk nog één keer op jacht kan gaan, vastbesloten het voetbal beter achter te laten dan ze het heeft gevonden.

Lichtpuntjes, mooie momenten dit toernooi, waren voor mij de honderdste van Miedema, de dribbels van Kaptein, Wilms op het veld, Buurman die zonder blozen weer haar plek pakte en Pelova die het team op sleeptouw nam. Iets wat mij voor de toekomst hoopvol stemt met het oog op echte aanjagers en leiders op het veld.

Aangevuld met de talenten die eraan zitten te komen, kan de wereld er over twee jaar heel anders uitzien. Dan is het WK in het land waar voetbal geen sport is maar een geloof — en soms zelfs een manier om te overleven: Brazilië. Dat we daar maar met veel onbevangenheid en branie de oranje samba mogen dansen. Van links naar rechts, met een Braziliaans tintje? Ik voel een goede remix aankomen.